Na narty najpewniej celować w okres od końca grudnia do marca, choć najlepszy śnieg pojawia się zwykle w styczniu i lutym.

Jeśli zależy ci na mniejszych tłumach, wybierz początek sezonu (przełom listopada i grudnia) albo marzec.

Latem najlepsza pogoda na góry jest zazwyczaj od połowy czerwca do połowy września, a ciszej bywa w czerwcu i we wrześniu.

Najczęściej wybierany jest wynajem auta lub prywatny transfer (najwygodniejsza opcja z bagażem i sprzętem).

Bez auta da się dojechać korzystając z pociągu i autobusu (np. przez Trydent lub Brescię – zależnie od kierunku).

W sezonie zimowym bywają też połączenia autokarowe/transferowe stricte narciarskie.

Nie jest konieczny, szczególnie zimą: w kurorcie i okolicy działa ski bus oraz lokalne busy, więc da się dojechać do wyciągów i centrum bez auta.

Samochód przydaje się, jeśli chcesz elastycznie poruszać się między dolinami, wyruszać z różnych wyciągów lub podróżujesz w grupie z dużą ilością sprzętu.

Zimą popularne są rakiety śnieżne, saneczki, łyżwy, skitury i różne aktywności typu snowpark.

Latem możesz liczyć na rowery i e-bike, via ferraty, wspinaczkę, canyoning oraz sporty na świeżym powietrzu.

Do tego dochodzą restauracje, wydarzenia sezonowe i opcje wellness/spa.

Tak – w całym obszarze Skiarea Campiglio Dolomiti di Brenta jest sporo łatwych (niebieskich) tras, szkółek narciarskich i stref do nauki.
Dla dzieci działają przedszkola narciarskie i rodzinne “fun zones”, więc start jest przyjazny nawet dla zupełnie początkujących.

Skipass kupisz online, w kasach oraz często w automatach przy stacjach.

Ceny zależą od sezonu i rodzaju karnetu, ale orientacyjnie jednodniowy karnet dla dorosłych to koszt w okolicach 70–90 €, a 6-dniowy około 360–430 € (niski vs wysoki sezon).

W szczycie ferii i świąt warto kupić go wcześniej, bo dostępność dziennych karnetów bywa ograniczana.

W Madonnie di Campiglio działa kilka parkingów publicznych (w tym przy wjazdach do miejscowości). W sezonie część z nich jest bezpłatna, ale z ograniczeniem czasowym (konieczność posiadania dysku parkingowego).
W szczycie zimy miejsca potrafią szybko znikać, więc warto przyjechać wcześniej albo zostawić auto na parkingu i dojść na piechotę lub podjechać busem.

Wprowadzano limit liczby narciarzy w najbardziej oblegane dni, żeby zmniejszyć tłok (mowa o limicie rzędu 15 tys. osób w wybrane dni największego obłożenia).
Jeśli jedziesz w na przełomie roku czy podczas ferii, najlepiej kupować karnet wcześniej (zwłaszcza dzienny) albo rozważyć karnet wielodniowy/sezonowy.

Latem dni potrafią być ciepłe w słońcu, ale wieczory i poranki w górach są wyraźnie chłodniejsze, więc przyda się kilka warstw. Pogoda bywa zmienna – krótkie burze po południu zdarzają się nawet w środku lata, dlatego warto wychodzić na trasy wcześniej. Na wysokościach wiatr i słońce są mocniejsze, więc okulary i krem z filtrem to konieczność.

Większość kolejek i schronisk działa sezonowo, najczęściej od połowy czerwca do połowy września (dokładne daty zależą od roku i pogody). Najlepiej planować trasy pod kątem godzin pracy kolejek, żeby nie zostać „po zamknięciu” po stronie doliny. Jeśli celujesz w popularne ferraty lub schroniska, warto wyruszać rano i sprawdzić warunki na miejscu (burze i śnieg na wysokości potrafią zaskoczyć).